... NIE - dawno, dawno temu , za górami , za lasami, za siedmioma dolinami, mieszczuchy przeniosły sie na wieś.... i co zobaczyły tutaj umiesciły

















Blog > Komentarze do wpisu
2012.06.08 Wspomnienie św. Jadwigi, królowej



(Ps 119,157.160-161.165-166.168)
REFREN: Obfity pokój miłującym Prawo 

Wielu mnie prześladuje i nęka:
nie uchylam się od Twoich napomnień.
Istotą Twojego słowa jest prawda,
i każdy Twój sprawiedliwy wyrok jest wieczny.

Możni prześladująmnie bez powodu,
moje sercelęk czuje przed Twoimi słowami.
Obfity spokój dla miłujących Twoje Prawo,
i nidy się nie potkną.

Czekam, o Panie, na Twoją pomoc,
i spełniam Twe przykazanie.
Przestrzegam Twoich postanowień i napomnień,
bo wszystkie moje drogi są przed Tobą.

Jeśli Mnie kto miłuje, będzie zachowywał moją naukę, a Ojciec mój umiłuje go i do niego przyjdziemy.

Św. Jadwiga (1374-1399), królowa, pochodziła z węgierskiej dynastii andegaweńskiej. Łączyła ducha modlitwy i wyrzeczenia z cnotą miłosierdzia. Koronowana w Krakowie w wieku 10 lat, dla dobra nowej ojczyzny, Polski, i rozprzestrzenienia się chrześcijaństwa na tereny Księstwa Litewskiego poświęciła miłość do księcia Wilhelma i poślubiła Jagiełłę, okupując to ogromnym cierpieniem serca. Zmarła młodo, wkrótce po urodzeniu pierwszego dziecka. O jej gestach miłosierdzia i szczodrości opowiadano przez stulecia. Trwałym znakiem hojności Królowej jest Uniwersytet Jagielloński, na którego odnowienie ofiarowała wszystkie swe klejnoty. Największą ozdobą świętej Królowej było jej serce miłujące Chrystusa ukrzyżowanego i ubogich braci.

ks. Wojciech Skóra MIC, „Oremus” czerwiec 2007, s. 38 

piątek, 08 czerwca 2012, z.samego.rana

Polecane wpisy