... NIE - dawno, dawno temu , za górami , za lasami, za siedmioma dolinami, mieszczuchy przeniosły sie na wieś.... i co zobaczyły tutaj umiesciły

















środa, 08 maja 2013
2013.05.08 Uroczystość św. Stanisława, biskupa i męczennika

(Ps 100,1-5)
REFREN: My ludem Pana i Jego owcami

Wykrzykujcie na cześć Pana, wszystkie ziemie,
służcie Panu z weselem.
Stawajcie przed obliczem Pana
z okrzykami radości.

Wiedzcie, że Pan jest Bogiem,
On sam nas stworzył,
jesteśmy Jego własnością,
Jego ludem, owcami Jego pastwiska.

W Jego bramy wstępujcie z dziękczynieniem,
z hymnami w Jego przedsionki.
Albowiem Pan jest dobry,
Jego łaska trwa na wieki.

Z podziwem dla świętości i nadzieją dla siebie patrzymy na zwycięstwo, jakie odniósł Bóg w biskupie Stanisławie (1030-1079). Żadne utrapienie, ucisk, prześladowanie, głód, nagość, niebezpieczeństwo ani jakiekolwiek inne zło nie musi nas pokonać. Dopóki tylko należymy do owczarni Chrystusa, nic nas od Niego nie oderwie. A z życia, które jest darem dla Boga i dla braci, nawet po śmierci płynie dobro dla Kościoła i narodu.

ks. Jarosław Januszewski, „Oremus” maj 2008, s. 38

10:43, z.samego.rana
Link Dodaj komentarz »
2013.05.05 VI niedziela wielkanocna

Ps 67,2-3.5.8)
REFREN: Niech wszystkie ludy sławią Ciebie, Boże

Niech Bóg się zmiłuje nad nami i nam błogosławi,
niech nam ukaże pogodne oblicze.
Aby na ziemi znano Jego drogę,
Jego zbawienie wśród wszystkich narodów.

Niech się narody cieszą i weselą,
że rządzisz ludami sprawiedliwie
i kierujesz narodami na ziemi.
Niech nam Bóg błogosławi,
niech się Go boją wszystkie krańce ziemi.

 

(J 14,23)
Jeśli Mnie kto miłuje, będzie zachowywał moją naukę, a Ojciec mój umiłuje go, i do niego przyjdziemy. 

10:39, z.samego.rana
Link Dodaj komentarz »
piątek, 03 maja 2013
2013.05.03 Uroczystość Najświętszej Maryi Panny, Królowej Polski, Patronki Polski

Skarydzew. Trzeci dzień deszczowy. Temp. 9 0C

 

Ps: Jdt 13,18-20)
REFREN: Tyś wielką chlubą naszego narodu

Błogosławiona jesteś, córko, przez Boga Najwyższego
spomiędzy wszystkich niewiast na ziemi.
i niech będzie błogosławiony Pan Bóg,
Stwórca nieba i ziemi.

Twoja ufność nie zatrze się aż na wieki
w sercach ludzkich wspominających moc Boga.
Niech Bóg to sprawi,
abyś była wywyższona na wieki.

(Kol 1,12-16)
Z radością dziękujcie Ojcu, który was uzdolnił do uczestnictwa w dziale świętych w światłości. On uwolnił nas spod władzy ciemności i przeniósł do królestwa swego umiłowanego Syna, w którym mamy odkupienie - odpuszczenie grzechów. On jest obrazem Boga niewidzialnego - Pierworodnym wobec każdego stworzenia, bo w Nim zostało wszystko stworzone: i to, co w niebiosach, i to, co na ziemi, byty widzialne i niewidzialne, czy Trony, czy Panowania, czy Zwierzchności, czy Władze. Wszystko przez Niego i dla Niego zostało stworzone.

(J 19,27)
Jezus powiedział do ucznia: Oto Matka twoja, i od tej godziny uczeń wziął Ją do siebie. 

 

Maryja wyniesiona, Maryja Królowa – to Ta, która ukazuje swojego Syna, Ta, która skrywa się za Słowem, Ta, która to Słowo nieustannie kontempluje, Ta, która jest przy cierpiącym. Niekiedy fałszujemy obraz Maryi, Królowej, kiedy przestawiamy Ją, myślimy i nauczamy o Niej wedle wzoru królowania zaczerpniętego z tradycji narodowej, monarchicznej, czysto ziemskiej. Ona, jak i Jej Syn nie ustanawiali porządku doczesnego i nie kierowali się tym stylem myślenia. Królestwo Boże nie jest z tego świata.

Andrzej Kuśmierski OP, „Oremus” kwiecień/maj 2007, s. 104-105 

12:04, z.samego.rana
Link Dodaj komentarz »
2013.05.02 Wspomnienie św. Atanazego, biskupa i doktora Kościoła

(Ps 96,1-3.10)
REFREN: Pośród narodów głoście chwałę Pana.

Śpiewajcie Panu pieśń nową,
śpiewaj Panu, ziemio cała.
Śpiewajcie Panu, sławcie Jego imię,
każdego dnia głoście Jego zbawienie.

Głoście Jego chwałę wśród wszystkich narodów,
rozgłaszajcie cuda pośród wszystkich ludów.
Głoście wśród ludów, że Pan jest Królem,
On utwierdził świat tak, że się nie zachwieje,
będzie sprawiedliwie sądził wszystkie ludy.

(J 10,27)
Moje owce słuchają mojego głosu, Ja znam je, a one idą za Mną.

 

Św. Atanazy (295-373) pochodził z Aleksandrii. Młodość spędził na pustynnym odosobnieniu, gdzie jego mistrzem był św. Antoni Pustelnik. Uczestniczył w Soborze Nicejskim i czynnie sprzeciwiał się herezji ariańskiej. Jako biskup Aleksandrii, nadal nieugięcie bronił prawd wiary, przez co był wielokrotnie wydalany ze swojej diecezji. W sumie spędził kilkanaście lat na wygnaniu. Bronił współistotności Słowa Bożego – Logosu z Bogiem Ojcem i boskości Ducha Świętego. W swoich pismach pozostawił podwaliny teologiczne życia pustelniczego.

Andrzej Kuśmierski OP, „Oremus” kwiecień/maj 2007, s. 101

11:59, z.samego.rana
Link Dodaj komentarz »
2013.05.01 dzień powszedni albo wspomnienie dowolne św. Józefa, rzemieślnika

(Ps 122,1-2.4-5)
REFREN: Idźmy z radością na spotkanie Pana

Ucieszyłem się, gdy mi powiedziano:
„Pójdziemy do domu Pana”.
Już stoją nasze stopy
w twoich bramach, Jeruzalem.

Do niego wstępują pokolenia Pańskie,
aby zgodnie z prawem Izraela wielbić imię Pana.
Tam ustawiono trony sędziowskie,
trony domu Dawida.

(J 15,4.5b)
Trwajcie we Mnie, a Ja w was trwał będę. Kto trwa we Mnie, przynosi owoc obfity.

 

dzień powszedni

Niekiedy mamy pokusę zastąpienia Boga. Jest to bardzo groźne i zakłada fałszywą pobożność. Bóg obdarza miłością bezwarunkowo, hojnie, nie patrząc na osobę. Wymagania wypływają dopiero z przyjęcia daru miłości. My natomiast bardzo często stawiamy najpierw wymagania, od których wypełnienia ma być uzależniona nasza miłość. Wtedy, stając na pozór „w obronie” Boga, odgradzamy człowiekowi drogę do Niego. Nie zapomnijmy, to Ojciec oczyszcza i uprawia latorośl, a nie my. Naszą rolą jest wierność Jego miłości.

Andrzej Kuśmierski OP, „Oremus” kwiecień/maj 2007, s. 131



Św. Józefa, rzemieślnika

Św. Józef zajmował się szeroko pojętym rzemiosłem, być może parał się pracą w drewnie, w kamieniu, w metalu, być może dokonywał drobnych napraw. W ówczesnej kulturze na Józefie spoczywał obowiązek zapewnienia bytu rodzinie. Praca według Pisma Świętego jest zadaniem człowieka, a nie jego przekleństwem. Jan Paweł II w swojej encyklice „Laborem exercens” podkreśla humanizujący wymiar pracy, przez którą człowiek staje się bardziej człowiekiem.

Andrzej Kuśmierski OP, „Oremus” kwiecień/maj 2007, s. 97

11:57, z.samego.rana
Link Dodaj komentarz »