... NIE - dawno, dawno temu , za górami , za lasami, za siedmioma dolinami, mieszczuchy przeniosły sie na wieś.... i co zobaczyły tutaj umiesciły

















sobota, 23 czerwca 2012
2012.06.23



(Ps 89,4-5.29-34)
REFREN: Swojemu słudze Bóg łaskę okaże

„Zawarłem przymierze z moim wybrańcem,
przysiągłem mojemu słudze Dawidowi:
Utrwalę twoje potomstwo na wieki
i tron twój umocnię na wszystkie pokolenia”.

„Na wieki zachowam dla niego łaskę
i trwałe z nim będzie moje przymierze.
Sprawię, że potomstwo jego będzie wieczne,
a jego tron jako dni niebios trwały.

A jeśli jego synowie porzucą moje prawo
i wedle moich przykazań postępować nie będą,
jeżeli moje ustawy naruszą
i nie będą pełnili moich rozkazów.

Rózgą ukarzę ich przewinienia,
a ich winę biczami;
lecz nie odejmę mu łaski mojej
i nie zawiodę w wierności”. 

08:37, z.samego.rana
Link Dodaj komentarz »
2012.06.22



Wygoda Plugawska / Skarydzew

(Mt 5,3)
Błogosławieni ubodzy w duchu, albowiem do nich należy królestwo niebieskie.

(Mt 6,19-23)
Jezus powiedział do swoich uczniów: Nie gromadźcie sobie skarbów na ziemi, gdzie mól i rdza niszczą i gdzie złodzieje włamują się i kradną. Gromadźcie sobie skarby w niebie, gdzie ani mól, ani rdza nie niszczą i gdzie złodzieje nie włamują się i nie kradną. Bo gdzie jest twój skarb, tam będzie i serce twoje. Światłem ciała jest oko. Jeśli więc twoje oko jest zdrowe, całe twoje ciało będzie w świetle. Lecz jeśli twoje oko jest chore, całe twoje ciało będzie w ciemności. Jeśli więc światło, które jest w tobie, jest ciemnością, jakże wielka to ciemność! 

08:13, z.samego.rana
Link Dodaj komentarz »
czwartek, 21 czerwca 2012
2012.06.12 Wspomnienie św. Alojzego Gonzagi, zakonnika

 

 

(Ps 97,1-6)
REFREN: Niech sprawiedliwi weselą się w Panu

Pan króluje, wesel się ziemio,
radujcie się liczne wyspy
Obłok i ciemność wokół Niego,
prawo i sprawiedliwość podstawą Jego tronu.

Przed Jego obliczem idzie ogień
i dokoła pożera Jego nieprzyjaciół.
Jego błyskawice rozświetlają wszechświat,
a ziemia drży na ten widok.

Góry jak wosk topnieją przed obliczem Pana,
przed obliczem Władcy całej ziemi.
Jego sprawiedliwość rozgłaszają niebiosa,
a wszystkie ludy widzą Jego chwałę. 

 
Historia życia św. Alojzego Gonzagi (1568-1591) mogłaby wydawać się jedynie opowiastką hagiograficzną, pełną cudowności, gdyby nie rzetelne źródła ją dokumentujące. Pierworodny syn jednego z najznamienitszych rodów hiszpańskich nawrócił się – jak sam wyznał – w wieku lat siedmiu. Stopniowo narastało w nim pragnienie życia dla Boga: przedłużał osobistą modlitwę, pokutował, oddawał się pobożnym lekturom. Zafascynowany „Ćwiczeniami duchowymi” św. Ignacego Loyoli, jako siedemnastolatek wstąpił do jezuitów, rezygnując z prawa do dziedziczenia majątku rodzinnego. Podczas straszliwej epidemii, jaka nawiedziła Rzym w 1590 roku, Alojzy zgłosił się do opieki nad chorymi, sam niebawem ulegając zarazie. Sława jego świętości była tak wielka, że już 14 lat po śmierci wyniesiono go na ołtarze. Swoim życiem patron dnia głosi, jak wielki jest Bóg, dla którego ani bogactwo, ani wiek nie są przeszkodą, by posiąść serce człowieka.

ks. Wojciech Skóra MIC, „Oremus” czerwiec 2007, s. 90-91

23:53, z.samego.rana
Link Dodaj komentarz »
środa, 20 czerwca 2012
2012.06.20



REFREN: Bądźcie odważni, ufający Panu


Jakże jest wielka dobroć Twoja, Panie,
którą zachowałeś dla bogobojnych.
Okazujesz ją tym, którzy uciekają się do Ciebie
na oczach ludzi.

Osłaniasz ich Twoją obecnością
od spisku mężów,
ukrywasz ich w swoim namiocie
przed swarliwym językiem.

Miłujcie Pana wszyscy,
którzy Go czcicie
Pan chroni wiernych,
a pysznym z nawiązką odpłaca. 

23:16, z.samego.rana
Link Dodaj komentarz »
2012.06.19



 

 

 

(Ps 51,3-6ab.11.16)
REFREN: Zmiłuj się, Boże, bo jesteśmy grzeszni

Zmiłuj się nade mną, Boże, w łaskawości swojej,
w ogromie swej litości zgładź moją nieprawość.
Obmyj mnie zupełnie z mojej winy
i oczyść mnie z grzechu mojego.

Uznaję bowiem nieprawość swoją,
a grzech mój jest zawsze przede mną.
Przeciwko Tobie samemu zgrzeszyłem
i uczyniłem, co złe jest przed Tobą.

Odwróć swe oblicze od moich grzechów
i zmaż wszystkie moje przewinienia.
Uwolnij mnie, Boże, od kary za krew przelaną,
Boże, mój Zbawco,
niech sławi mój język Twoją sprawiedliwość.

(J 13,34)
Daję wam nowe przykazanie, abyście się wzajemnie miłowali, jak Ja was umiłowałem. 

09:16, z.samego.rana
Link Dodaj komentarz »
2012.06.17 XI niedziela zwykła

 

 

 

 

 

 



 



 

 

 

Festyn Rodzinny w Morawinie.

 

(Ps 92,2-3.13-16)
REFREN: Dobrze jest śpiewać, Tobie, Panie Boże

Dobrze jest dziękować Panu
i śpiewać Twemu imieniu, Najwyższy:
z rana głosić Twoją łaskawość,
a wierność Twoją nocami.

Sprawiedliwy zakwitnie jak palma,
rozrośnie się jak cedr na Libanie.
Zasadzeni w domu Pańskim
rozkwitną na dziedzińcach naszego Boga.

Nawet i w starości wydadzą owoc,
zawsze pełni życiodajnych soków,
aby świadczyć, że Pan jest sprawiedliwy,
On Opoką moją i nie ma w Nim nieprawości. 

09:00, z.samego.rana
Link Dodaj komentarz »
poniedziałek, 11 czerwca 2012
2012.06.11 Wspomnienie św. Barnaby Apostoła

 

 

(Ps 98,1-6)
REFREN: Pan Bóg objawił swoją sprawiedliwość.

Śpiewajcie Panu pieśń nową,
albowiem uczynił cuda.
Zwycięstwo Mu zgotowała jego prawica
i święte ramię jego.

Pan okazał swoje zbawienie,
na oczach pogan objawił swoją sprawiedliwość.
Wspomniał na dobroć i na wierność swoją
dla domu Izraela.

Ujrzały wszystkie krańce ziemi
zbawienie Boga naszego.
Wołaj z radości na cześć Pana, cała ziemio,
cieszcie się, weselcie i grajcie.

Śpiewajcie Panu przy wtórze cytry,
przy wtórze cytry i przy dźwięku harfy,
przy trąbach i przy dźwięku rogu
na oczach Pana, Króla, się radujcie. 

 

Święty Barnaba nie należał do grona Dwunastu, a zaszczytny tytuł apostoła otrzymał ze względu na jego wyjątkowe zasługi dla głoszenia Ewangelii o Chrystusie zmartwychwstałym. Pochodził z żydowskiej rodziny mieszkającej na Cyprze. Idąc za wskazaniem Chrystusa, wyzbył się majątku i przekazał go Kościołowi w Jerozolimie. Jako pierwszy przygarnął nawróconego Pawła, przedstawiając go Apostołom, a potem stał się jego towarzyszem w dziele ewangelizacji. Pracowali razem w Antiochii, odbyli też wspólnie wyprawę misyjną do Azji Mniejszej (na tereny dzisiejszej Turcji). Autor Dziejów Apostolskich określa Barnabę jako „człowieka dobrego i pełnego Ducha Świętego i wiary”. Oto cechy prawdziwego apostoła!

ks. Wojciech Skóra MIC, „Oremus” czerwiec 2007, s. 49 

19:12, z.samego.rana
Link Dodaj komentarz »
niedziela, 10 czerwca 2012
2012.06.10 X niedziela zwykła

 

 

(Ps 130, 1-8)
REFREN: U Pana łaska oraz odkupienie.

Z głębokości wołam do Ciebie Panie,
Panie, wysłuchaj głosu mego.
Nachyl Twe ucho
na głos mojego błagania.

Jeśli zachowasz pamięć o grzechu, Panie,
Panie, któż się ostoi?
Ale Ty udzielasz przebaczenia,
aby ze czcią Ci służono.

Pokładam nadzieje w Panu,
dusza moja pokłada nadzieję w Jego słowie,
dusza moja oczekuje Pana.
Bardziej niz straznicy poranka,
niech Izrael wygląda Pana.

U Pana jest bowiem łaska,
u Niego obfite odkupienie.
On odkupi Izraela
ze wszystkich jego grzechów. 

21:37, z.samego.rana
Link Dodaj komentarz »
sobota, 09 czerwca 2012
Powitanie lata w Morawinie



14:40, z.samego.rana , Ogłoszenia
Link Dodaj komentarz »
2012.06.09



(Ps 71,8-9.14-17)
REFREN: Będę wysławiał Twoją sprawiedliwość

Pełne Twojej chwały były moje usta,
sławiłem Cię przez dzień cały.
Nie odtrącaj mnie w czasie starości,
nie opuszczaj mnie, gdy siły ustaną.

Ja zaś będę zawsze ufał
i pomnażał wszelką Twoją chwałę.
Moje usta będą głosiły Twoją sprawiedliwość
i przez cały dzień Twoją pomoc.

Opowiem o potędze Pana,
będę przypominał tylko Twoją sprawiedliwość
Boże, Ty mnie uczyłeś od mojej młodości
i do tej chwili głoszę Twoje cuda.

Błogosławieni ubodzy w duchu, albowiem do nich należy królestwo niebieskie. 

 

W pierwszą sobotę miesiąca wspominamy Niepokalane Serce Najświętszej Maryi Panny. Ewangelia wspomina dzisiaj o ubogiej wdowie, która wrzuciła do skarbony świątynnej jeden grosz, całe swe utrzymanie. Uboga wdowa, podobnie jak Maryja, bezgranicznie zaufała Bogu i oddała Mu wszystko, co miała. Zapewne kiedy składała ofiarę, czuła się zawstydzona. Gdyby mogła, dałaby więcej. Czy i my nie czujemy się czasami zawstydzeni, kiedy stajemy przed Bogiem? Nasze modlitwy są takie rozproszone i ubogie, a uczynki znikome i nieliczne. Jednak Bóg nie czeka na wielkie ofiary i wyrzeczenia, On czeka na naszą miłość i zaufanie – takie, jakie zdolne jest Mu dać nasze serce. 

o. Jakub Kruczek OP, „Oremus” czerwiec 2008, s. 29

12:22, z.samego.rana
Link Dodaj komentarz »
piątek, 08 czerwca 2012
2012.06.08 Wspomnienie św. Jadwigi, królowej



(Ps 119,157.160-161.165-166.168)
REFREN: Obfity pokój miłującym Prawo 

Wielu mnie prześladuje i nęka:
nie uchylam się od Twoich napomnień.
Istotą Twojego słowa jest prawda,
i każdy Twój sprawiedliwy wyrok jest wieczny.

Możni prześladująmnie bez powodu,
moje sercelęk czuje przed Twoimi słowami.
Obfity spokój dla miłujących Twoje Prawo,
i nidy się nie potkną.

Czekam, o Panie, na Twoją pomoc,
i spełniam Twe przykazanie.
Przestrzegam Twoich postanowień i napomnień,
bo wszystkie moje drogi są przed Tobą.

Jeśli Mnie kto miłuje, będzie zachowywał moją naukę, a Ojciec mój umiłuje go i do niego przyjdziemy.

Św. Jadwiga (1374-1399), królowa, pochodziła z węgierskiej dynastii andegaweńskiej. Łączyła ducha modlitwy i wyrzeczenia z cnotą miłosierdzia. Koronowana w Krakowie w wieku 10 lat, dla dobra nowej ojczyzny, Polski, i rozprzestrzenienia się chrześcijaństwa na tereny Księstwa Litewskiego poświęciła miłość do księcia Wilhelma i poślubiła Jagiełłę, okupując to ogromnym cierpieniem serca. Zmarła młodo, wkrótce po urodzeniu pierwszego dziecka. O jej gestach miłosierdzia i szczodrości opowiadano przez stulecia. Trwałym znakiem hojności Królowej jest Uniwersytet Jagielloński, na którego odnowienie ofiarowała wszystkie swe klejnoty. Największą ozdobą świętej Królowej było jej serce miłujące Chrystusa ukrzyżowanego i ubogich braci.

ks. Wojciech Skóra MIC, „Oremus” czerwiec 2007, s. 38 

08:42, z.samego.rana
Link Dodaj komentarz »
czwartek, 07 czerwca 2012
2012.06.07 Uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa (Boże Ciało)

 

 

 

 

(Ps 116,12-13.15-18)
REFREN: Kielich zbawienia wzniosę w imię Pana.

Czym się Panu odpłacę
za wszystko, co mi wyświadczył?
Podniosę kielich zbawienia
i wezwę imienia Pana.

Cenna jest w oczach Pana
śmierć Jego świętych.
Jam sługa Twój, syn Twej służebnicy.
Ty rozerwałeś moje kajdany.

Tobie złożę ofiarę pochwalną
i wezwę imienia Pana.
Wypełnię me śluby dla Pana
przed całym Jego ludem.

  

Bóg daje się spożywać! Nie ma już ludzkiego głodu ani pragnienia, którego nie byłby w stanie zaspokoić. W odpowiedzi na nasze niezliczone potrzeby materialne, psychiczne i duchowe, Bóg przez swego Syna mówi do nas: bierzcie i jedzcie! Spożywajcie moją miłość, nasyćcie się moim życiem. W każdej Eucharystii – sakramencie miłości – karmi nas Ciałem i Krwią Chrystusa, abyśmy nie musieli szukać pokarmu życia w jego namiastkach, lecz nasycili się Nim samym.

ks. Wojciech Skóra MIC, „Oremus” czerwiec 2007, s. 30 

23:56, z.samego.rana
Link Dodaj komentarz »
2012.06.06



Oświecim - chabrowe wały przeciwpowodziowe rz. Prosny : )

 (Ps 123,1-2.26)
REFREN: Do Ciebie, Boże, wznoszę moje oczy

Do Ciebie wznoszę oczy,
który mieszkasz w niebie.
Jak oczy sług są zwrócone
na ręce ich panów.

Jak oczy służebnicy
na ręce jej pani,
tak oczy nasze ku Panu, Bogu naszemu,
dopóki się nie zmiłuje nad nami.

 

Oświecim (okolice mostu na rz. Prośnie)

 

Za chwilę będziemy prosić Boga poprzez słowa liturgii, aby „oddalił od nas wszystko, co nam szkodzi, a udzielił wszystkiego, co służy naszemu dobru”. Wsłuchajmy się w te słowa kolekty. A spośród różnych darów, których na co dzień Bóg nam udziela, wybierzmy ten największy: Jego samego, udzielającego się w czasie każdej Eucharystii. Bądźmy czujni i uważni, aby nie przeoczyć Jego przyjścia, skupmy nasze duchowe zmysły na słuchaniu Pana, oglądaniu Go, smakowaniu Jego miłości. On jest największym dobrem, które otrzymujemy i które będzie naszym udziałem na życie wieczne.

ks. Adam Rybicki, „Oremus” czerwiec 2006, s. 41 

23:49, z.samego.rana
Link Dodaj komentarz »
poniedziałek, 04 czerwca 2012
2012.06.04



Dzisiaj deszczowo, wilgotno 90%, temp. 11,5 0C (godz. 8.30)

(Ps 91,1-2.14-16)
REFREN: Tobie, mój Boże, ufam całym sercem

Kto się w opiekę oddał Najwyższemu
mieszka w cieniu Wszechmocnego,
mówi do Pana: „Tyś moją ucieczką i twierdzą,
Boże mój, któremu ufam”.

„Ja go wybawię, bo przylgnął do Mnie,
osłonię go, bo poznał moje imię.
Będzie Mnie wzywał,
a Ja go wysłucham.

I będę z nim w utrapieniu,
wyzwolę go i sławą obdarzę.
Nasycę go długim życiem
i ukażę mu moje zbawienie”. 

 

Nasza relacja z Bogiem opiera się na zaufaniu: „Tobie, mój Boże, ufam całym sercem”. Bogu zawierzamy każdego dnia, pewni, że nas nie opuści i nie zawiedzie. Pan Bóg także nam zaufał. Obdarzył nas życiem i łaską wiary, a naszej trosce powierzył ziemię. Czasami ulegamy pokusie, aby skupić się na darach i zapomnieć o Dawcy, a jednak to Pan jest „kamieniem węgielnym”, na którym opiera się wszelkie życie. 

o. Jakub Kruczek OP, „Oremus” czerwiec 2008, s. 8

08:51, z.samego.rana
Link Dodaj komentarz »
niedziela, 03 czerwca 2012
2012.06.03 Niedziela Trójcy Przenajświętszej

 

Dzisiaj w sołectwie Skarydzew do południa piękna pogoda, a po południu deszcz, deszcz, deszcz… Jest dobrze!  

(Rz 8,14-17)
Wszyscy ci, których prowadzi Duch Boży, są synami Bożymi. Nie otrzymaliście przecież ducha niewoli, by się znowu pogrążyć w bojaźni, ale otrzymaliście ducha przybrania za synów, w którym możemy wołać: Abba, Ojcze! Sam Duch wspiera swym świadectwem naszego ducha, że jesteśmy dziećmi Bożymi. Jeżeli zaś jesteśmy dziećmi, to i dziedzicami: dziedzicami Boga, a współdziedzicami Chrystusa, skoro wspólnie z Nim cierpimy po to, by też wspólnie mieć udział w chwale. 

„Wielbimy odrębność Osób, jedność w istocie i równość w majestacie”. Wielbimy i nic nadto, ponieważ przerasta nas Tajemnica Boga; wielbimy, ponieważ dotykamy jej zaledwie „opuszkiem” wiary; wielbimy, ponieważ przeczuwamy, że wciąż pozostajemy zanurzeni w miłości Trzech. Wielbimy pokornym umysłem, który bez Ducha Prawdy o tym największym cudzie nie byłby w stanie nic powiedzieć. Wielbimy sercem prostym, które nie będzie nawet próbować przelewać muszelką oceanu. Wielbimy z całym Kościołem tą najprostszą modlitwą: „Chwała Ojcu, i Synowi, i Duchowi Świętemu”.

ks. Wojciech Skóra MIC, „Oremus” czerwiec 2007, s. 13 

23:53, z.samego.rana
Link Dodaj komentarz »
sobota, 02 czerwca 2012
2012.06.02



Widok ze Skarydzewa w stronę Mieleszówki - Oświecimia.
Godz. 11.20 Temp. 11.50C, wilgotność 48%, silny wiatr.

Ps 63,2-6)
REFREN: Ciebie, mój Boże, pragnie moja dusza.

Boże mój, Boże, szukam Ciebie
i pragnie Ciebie moja dusza.
Ciało moje tęskni za Tobą,
jak ziemia zeschła i łaknąca wody.

Oto wpatrują się w Ciebie w świątyni,
by ujrzeć Twą potęgą i chwałę.
Twoja łaska jest cenniejsza od życia,
więc sławić Cię będą moje wargi.

Będę Cię wielbił przez całe me życie
i wzniosę ręce w imię Twoje.
Moja dusza syci się obficie,
a usta Cię wielbią radosnymi wargami.

Żywe jest słowo Boże i skuteczne, zdolne osądzić pragnienia i myśli serca. 

 

Życie Ewangelią nie oznacza przyjmowania uległej postawy. Nasza wiara budzi niekiedy u innych opór, skłania rodzinę lub znajomych do stawiania pytań. Pan Jezus uczy nas właściwie reagować nie tylko na czyjeś szczere szukanie prawdy, ale również na pytania zadawane dla zaczepki, bez oczekiwania odpowiedzi. Prowokowany przez przeciwników, Jezus zachowuje królewską godność oraz spokojną pewność siebie. W walce o prawdę i miłość ostatecznie to On jest zwycięzcą – i nie musi się przed nikim tłumaczyć.

Małgorzata Wałejko, „Oremus” czerwiec 2012, s. 9 

11:20, z.samego.rana
Link Dodaj komentarz »
piątek, 01 czerwca 2012
2012.06.01 Wspomnienie św. Justyna, męczennika



(Ps 96,10-13)
REFREN: Pan Bóg nadchodzi, aby sądzić ziemię.

Głoście wśród ludów,
że Pan jest królem.
On utwierdził świat tak, że się nie zachwieje,
będzie sprawiedliwie sądził ludy.

Niech się radują niebiosa i ziemia weseli,
niech szumi morze i wszystko, co je napełnia.
Niech się cieszą pola i wszystko, co na nich rośnie,
niech wszystkie drzewa w lasach wykrzykują z radości.

Przed obliczem Pana, który się zbliża,
który już się zbliża, by sądzić ziemię.
On będzie sądził świat sprawiedliwie,
a ludy według swej prawdy. 

 

Święty Justyn (zm. 165) stał się „mężem sławnym” nie tylko z powodu męczeństwa poniesionego dla Ewangelii za czasów imperatora Marka Aureliusza. Oddanie własnego życia zwieńczyło jego poszukiwanie i umiłowanie Prawdy, którą jest Chrystus. Przeszedł długą drogę badacza filozofii greckiej i rzymskiej, poprzez studia nad religią żydowską, by w życiu i nauczaniu Jezusa odnaleźć pełnię prawdy. Jako świecki nauczyciel, bez godności kościelnych i święceń, podejmował dyskusje teologiczne, gromadził uczniów, pisał traktaty ukazujące piękno objawienia ewangelicznego. Na śmierć skazał go cesarz- filozof. Często bowiem zdarza się, że nawet najbardziej oświecona logika ludzka, zderzając się z logiką Boską, wobec braku argumentów sięga po miecz.

ks. Wojciech Skóra MIC, „Oremus” czerwiec 2007, s. 4 

 

Dzień Dziecka. Dzieci z SP Morawin wyjeżdżają na wycieczkę szkolną do JURAPARKU. 

08:29, z.samego.rana
Link Dodaj komentarz »